Ο Σύριζα, ήρθε στην εξουσία καταγγέλλοντας σε όλους τους τόνους και
σε όλες τις δυνατές αποχρώσεις το παλιό κομματικό σύστημα για τις
παθογένειες που κουβαλούσε. Ήταν αρκετοί όμως λίγοι μήνες, για να
αποκαλυφθεί ότι το νέο που επαγγελλόταν ήταν πιο παλιό και από το παλιό.
Εφοδος για την κατάληψη του κράτους με όλα τα μέσα, με όλες τις
μεθόδους. Κομματικά στελέχη, πρώην βουλευτές συγγενείς, φίλοι σε μια
επέλαση αναξιοκρατίας διορίζονται καθημερινά σε υπουργεία, δημόσιες
υπηρεσίες, πολιτικά γραφεία.
Δεν είναι όμως μόνο η διάψευση των υποσχέσεων, η απίστευτη
αναντιστοιχία με την πραγματικότητα. Είναι και η πέρα από κάθε ηθική
παράδοση της αριστεράς, προσπάθεια δικαιολόγησης της κομματικής
κατάληψης του κράτους, εν ονόματι των... αγώνων και των θυσιών του
παρελθόντος. Με αποκορύφωμα τη θρασύτατη παρέμβαση του γραμματέα της
νεολαίας, με την οποία επαιρόταν για το διορισμό συγγενών και φίλης του
εν ονόματι των υπηρεσιών που έχουν προσφέρει στο κόμμα και της
αγωνιστικής παράδοσης της οικογένειας του!

















