του Χρήστου Μεγγλίδη
Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του τη πιο μεγάλη μάχη της φετινής σεζόν. Η
πρόκριση στην προημιτελική φάση μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης (και η
φιλοδοξία για ακόμη πιο πέρα) είναι πάντοτε μια μεγάλη λαχτάρα του
ερυθρόλευκου κόσμου. Εδώ και χρόνια συμφωνώ με την άποψη ότι το παν για
την ομάδα είναι να κατακτά το πρωτάθλημα, έτσι ώστε να μπορεί να κάνει
ευρωπαϊκά όνειρα, αλλά πλέον το μεγάλο όνειρο πλησιάζει να πάρει σάρκα
και οστά. Οπότε, ποιος Παναθηναϊκός... Μόνο Μέταλιστ!Η ουκρανική ομάδα είναι κατά την άποψή μου μία από τις 3 πιο ποιοτικές και επικίνδυνες ομάδες που αντιμετώπισε φέτος ο Θρύλος. Μαζί με την Αρσεναλ και την Ντόρτμουντ. Βάζω πιο πίσω τη Μαρσέιγ, παρότι έφτασε μέχρι τους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ αποκλείοντας την Ιντερ. Από τον Ολυμπιακό (κι από τη Μέταλιστ) δεν είναι καλύτερη, όλη η Ευρώπη ξέρει ότι εμείς έπρεπε να είμαστε στη θέση της. Ας όψονται οι Πλατινίδες της ΟΥΕΦΑ και της Ελλάδας, με τα μαγειρέματα της τελευταίας αγωνιστικής στον όμιλο και με τις καλοκαιρινές αηδίες. Τέλος πάντων...
Από την ώρα των πανηγυρισμών για τη νίκη στο Χάρκοβο, στο μυαλό μου υπάρχει η σκέψη ότι ο επαναληπτικός θα είναι πολύ πιο δύσκολος. Η Μέταλιστ θα είναι πολύ πιο επικίνδυνη, όχι μόνον επειδή η φετινή πορεία της στην Ευρώπη έχει δείξει ότι εκτός έδρας παίζει καλύτερα.
Οι λάτιν Ουκρανοί έχουν έρθει για all in που ελεγε π.Σ. κι ο Αντύπας. Την πάτησαν στο πρώτο παιχνίδι, διότι ενώ έκαναν παιχνίδι κυριαρχίας στο πρώτο ημίχρονο έπεσαν σε βράχους. Η άμυνα του Ολυμπιακού είχε κάνει σεμιναριακό ματς στο Χάρκοβο και, παρότι οι επιθέσεις της Μέταλιστ γίνονταν αστραπιαία, ξεφούσκωναν σε κυματοθραύστες Αβραάμ, Μέλμπεργκ, Τόρο, Μαρκάνο προτού κυλήσουν σαν κυματάκι στην αγκαλιά του Μέγιερι.
Μπορεί να λείπει ο Κριστάλδο, αλλά ο Ντέβιτς είναι επίσης στράικερ υψηλού επιπέδου. Είναι άλλωστε ο πρώτος εν ενεργεία σκόρερ στην ιστορία της Μέταλιστ, με 60 γκολ στα χρόνια που παίζει εκεί.
Ο Τάισον, ο Σόσα, ο Χαβιέ, ο Μπλάνκο εξακολουθούν να αποτελούν λόγο για να είναι οι παίκτες μας απολύτως προσηλωμένοι, με πολλές δυνάμεις, με καθαρό μυαλό και με μεγάλο πάθος έτσι ώστε να τους αντιμετωπίσουν πάλι με επιτυχία.
Ο κόσμος πρέπει να παίξει πάλι την μπάλα του, γι΄αυτό είμαι σίγουρος.
Ο Ερνέστο να κάνει ξανά στρατηγική επιπέδου.
Και η ομάδα να θυμηθεί τον επαναληπτικό με την Ρούμπιν, όταν οι συνθήκες ήταν πανομοιότυπες. Τότε το γρήγορο γκολ του Τζεμπούρ είχε προϊδεάσει για πάρτι, αλλά οι μπελάδες παρέμειναν μέχρι το τέλος και δεν έγινε θρίλερ λόγω Κάρολ.
Ο Ολυμπιακός καλείται να είναι προετοιμασμένος για να διεκδικήσει νίκη μέχρι το τελευταίο λεπτό, έστω κι αν του αρκεί η ισοπαλία. Η τακτική του «ξεχνάμε το γκολ του Φουστέρ, αρχίζουμε σα να είναι 0-0 και πάμε για την πρόκριση με το μυαλό στο σκοράρισμα αλλά και στην άμυνά», είναι ο καλύτερος τρόπος για να ολοκληρωθεί η μεγάλη πρόκριση.
Ανησυχία υπάρχει πράγματι και γι΄αυτόν τον περίεργο διαιτητή που έβαλε ο Μισέλ. Λόγω και του Γιούρο το καλοκαίρι στην Ουκρανία, λόγω των συνεχόμενων παιχνιδιών που ορίζεται σε ουκρανικές ομάδες. Μη λέμε μετά το ματς... π-λατιν-ί οι Ουκρανοί! Βέβαια, η ίδια ανησυχία υπήρχε και στο πρώτο ματς με τον επίσης νεαρό και άγνωστο Ούγγρο ρέφερι, αλλά η διαιτησία ήταν ΟΚ τότε...
Τα υπόλοιπα στο γήπεδο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου