Ο Ολυμπιακός του Πειραιά είστε;

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος άλλη ομάδα ήξερε, άλλη βλέπει, όμως στο ποδόσφαιρο τίποτα δε γίνεται στην τύχη.

Ο Ολυμπιακός πίεζε να «γυρίσει» το ματς με τον ΑΠΟΕΛ. Πάνω στο γήπεδο έβλεπες έναν Ιταλό, μπροστά του, δυο Πορτογάλους και δυο Ισπανούς. Μπροστά από αυτούς έναν Αργεντίνο και έναν Σέρβο. Στη μια πλευρά έναν Βραζιλιάνο , στην άλλη έναν Νορβηγό και ανάμεσά τους έναν Γερμανό.


Μπροστά τους έναν δύστυχο Νιγηριανό, να τρέχει για όλους τους παραπάνω! Όχι, δε το γράφω για να πω ότι δεν έπαιζε Έλληνας(ξεκίνησε ο Φορτούνης), μη ξεγελιέστε. Αλλού θέλω να καταλήξω: Αυτοί όλοι πότε έπαιξαν μαζί; Εκτός αν το έκαναν σε κανα οικογενειακό διπλό στου Ρέντη. Η ομάδα του Πειραιά δεν καταστράφηκε καλοί μου φίλοι από το αποτέλεσμα στο ματς με τους Κύπριους. Το κακό και εκνευριστικό είναι, ότι βλέπεις παίκτες χωρίς ενέργεια, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς δυναμική στο παιχνίδι τους.

Αν αναστήσεις και αυτόν...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τον προπονητή του Ολυμπιακού, Βίτορ Περέιρα, που εμφάνισε τον Ματιέ Ντοσεβί και βάζει μεγαλύτερο στοίχημα με τον Τζίμι Ντουρμάζ.

Ο Παναιτωλικός είχε δεχθεί μόνο πέντε γκολ εκτός έδρας και μπήκε στο Καραϊσκάκη αποφασισμένος να μην αυξηθεί αυτός ο αριθμός. Τα πήγαν καλά οι Αγρινώτες, αλλά έχασαν. Όσο για τον Ολυμπιακό; Ο Περέιρα κρατάει τη νίκη, την όρεξη των παικτών του στο δεύτερο μέρος και φυσικά το γκολ που «κάθισε» σαν κερασάκι σε σαντιγί με τον Ντουρμάζ να λέει στον Μανιάτη «πάρτο- βάλτο».

Ο κόσμος της ομάδας του λιμανιού, έφυγε από το γήπεδο με ανάμεικτα συναισθήματα, θέλουν δουλειά οι «ερυθρόλευκοι» , θέλουν και δυο μεταγραφούλες, αλλά όσο παραμένουν πρώτοι θα έχουν και κέφι και όρεξη και λιγότερη γκρίνια. Έτσι πάνε αυτά. Ο Περέιρα έχει ήδη κερδίσει τον Ντοσεβί. Όχι από τα ματς. Από τις προπονήσεις ήδη. Όμως το μεγαλύτερο στοίχημα του Πορτογάλου, θα είναι, να εμφανίσει έναν άλλο Ντουρμάζ. Τον παίκτη που ξέρουμε πριν εμφανιστεί στον Ολυμπιακό. Αν το καταφέρει αυτό, σε συνδυασμό και με τη μεταγραφή που αναμένεται, ο Ολυμπιακός θα ισχυροποιηθεί πάρα πολύ.

Όχι κυρία μου, αυτή τη νύχτα

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τη νέα χρυσή σελίδα στο λιμάνι και υποκλίνεται στον κόσμο του Ολυμπιακού για συγκεκριμένο λόγο

 

Υπάρχουν βράδια που πας στο γήπεδο και δεν ξέρεις πως θα φύγεις. Υπάρχουν αγώνες που πιστεύεις ότι θα κερδίσεις, αλλά σε "τρώει" το σαράκι μήπως και χάσεις. Υπάρχουν βράδια που βλέπεις τα ονόματα των αντιπάλων παικτών και αναρωτιέσαι "μπορούμε;" Για όλες αυτές τις απαντήσεις, μπορείς να κάνεις μια βόλτα στο Καραϊσκάκη σε αγώνα Τσάμπιονς Λίγκ.

Εκεί που είτε είσαι πρωταθλήτρια Ισπανίας, είτε είσαι πρωταθλήτρια Ιταλίας, πολύ απλά θα γονατίσεις, θα ηττηθείς και θα αποχωρήσεις. Ναι, αυτοί που έβλεπαν τον… Γουσούφ να περνάει το Σάββατο. Ναι, αυτοί που έχασαν στο Περιστέρι. Ναι, αυτοί που έχουν βρεθεί κάμποσες φορές στο "εδώλιο του κατηγορουμένου", με εισαγγελείς αλλά και ενόρκους ταυτόχρονα, τους πάντα αυστηρούς φιλάθλους τους.

Στον ψυχίατρο γρήγορα...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για το «ταλέντο» του Ολυμπιακού να χάνει στο ΟΑΚΑ και βάζει μια…πινελιά για τον Ιβάνοβιτς.

Το σωστό είναι, να ξεκινάς από τον νικητή. Όμως για τον Παναθηναϊκό θα γράψει η Νίκη, οπότε μπορώ με την ησυχία μου, να συνταγογραφήσω κάποια πράγματα για τον Ολυμπιακό.

Απλά να αναφέρω ότι ανέκαθεν είχα σε εκτίμηση τον Ντούσκο Ιβάνοβιτς! Πάντα! Έναν άνθρωπο που έχει ακούσει πολλά (ίσως ακούσει κι άλλα), κατηγορείται για τις επιλογές του, για τις προπονήσεις του, για ό,τι τέλος πάντων πρεσβεύει προπονητικά.

Ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού (γιατί περί θριάμβου πρόκειται) είναι δικό του επίτευγμα. Και οι πανηγυρισμοί στο τέλος, φανερώνουν το πόσο χαμένο το ‘χαν το ματς οι «πράσινοι» που με την ψυχή τους ξεσάλωσαν και πάρα πολύ καλά έκαναν. Περισσότερα για το «τριφύλλι» στη Νίκη. Και πάμε τώρα στα φιλαράκια τα καλά:

AQUI ES PIREO *

* Εδώ είναι Πειραιάς. Ο Παντελής Διαμαντόπουλος υποκλίνεται στο κόκκινο σεμινάριο ποδοσφαίρου και στα 17 χιλιόμετρα του Μιλιβόγεβιτς.

Υπάρχουν κάποια βράδια, που δε μοιάζουν με άλλα! Υπάρχουν κάποια βράδια, που δίχως να σου προσφέρουν ένα βραβείο, έναν τίτλο, έναν έπαινο ρε παιδάκι μου, μένουν βαθιά χαραγμένα στη μνήμη σου. Για τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, από τον πρόεδρό του, μέχρι τον φροντιστή της ομάδας, η αναμέτρηση με την Ατλέτικο δύσκολα θα ξεχαστεί. Γιατί πολύ απλά, ακόμη και οι ίδιοι δεν ήξεραν πως θα τους βρει το τελευταία σφύριγμα του Προένσα. Κάπου εδώ όμως αναλαμβάνει δράση το ίδιο το… ποδόσφαιρο!

Ένα άθλημα που ακόμη κι αν σε εξαπατήσει έχει τους λόγους του. Δεν θα το ‘χεις σεβαστεί αρκετά. Δεν θα το ‘χεις υπηρετήσει όπως πρέπει. Ο Μίτσελ και οι ποδοσφαιριστές του, παρέδωσαν σεμιναριακού επιπέδου μαθήματα. Ναι, όλοι αυτοί! Αυτοί που αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία και που στο πρώτο κακό αποτέλεσμα, πάλι θα τα… ακούσουν. Αυτοί που ήρθαν να αντικαταστήσουν άλλους που κι εκείνοι μέχρι να αγαπηθούν, είχαν την ίδια αντιμετώπιση. Αυτό το βράδυ όμως, η παρέα με τα ερυθρόλευκα κέρδισε συμπάθειες. Κέρδισε χειροκρότημα, μα κυρίως κέρδισε τον προπονητή της.

Θηλυκό είναι και η μπάλα!

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τον Ολυμπιακό που φέρθηκε με γλύκα στο τόπι, αλλά αρνείται να μπλέξει την Ατλέτικο με τον ΟΦΗ.

Την εμφάνιση και την άνετη νίκη ο Ολυμπιακός την είχε ανάγκη για πολλούς λόγους. Και όχι για ψυχολογία ενόψει Ατλέτικο. Οι Καστιλιάνοι πιστέψτε με, δεν θα τρομάξουν μαθαίνοντας το σκορ στο Ολυμπιακός- ΟΦΗ.

Οι «ερυθρόλευκοι» όμως είχαν ανάγκη από το να πάρουν ψυχολογία, να ακούσουν ένα «μπράβο» και κυρίως να δει ο κάθε παίκτης ότι ο διπλανός του, έχει αρχίσει να «δένει» μαζί του. Το να γίνουν καλοί συμπαίκτες δεν είναι εύκολο, γιατί στην τελική δε γνωρίζοντας κι από χθες οι περισσότεροι. Οι αλλαγές είναι πολλές και σε σχέση με πέρυσι η ομάδα του λιμανιού είχε στην αρχική ενδεκάδα τρεις ποδοσφαιριστές, εκ των οποίων ο ένας ήταν ο τερματοφύλακας. Ο ΟΦΗ μπήκε στο γήπεδο αποκλειστικά και μόνο για να ταμπουρωθεί και όταν έχεις τέτοιο σκοπό στο Καραϊσκάκη, τις 99 από τις 100 φορές θα χάσεις! Αν πάντως πρέπει να κρατηθεί κάτι από αυτό το εύκολα βραδάκι του Ολυμπιακού, είναι ότι οι άνθρωποι έπαιξαν πολύ καλό ποδόσφαιρο. Όχι μόνο δεν ταλαιπώρησαν τη μπάλα, αλλά τη σήκωναν από το χορτάρι, μόνο για να αλλάξουν παιχνίδι. Για κανέναν άλλο λόγο… Σαν τη γυναίκα είναι η μπάλα και μη βιαστείτε τα θηλυκά να μου χιμήξετε. Μην πάει το μυαλό σας στις κλωτσιές. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι όσο τη σεβαστείς, θα σε σεβαστεί. Όσο γλυκά της φερθείς, θα στο ανταποδώσει. 

Ρούχα μαζί που πλύθηκαν….

Του Μιχάλη Στεφάνου
 

Κανένα παιχνίδι μπάσκετ δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθεί. Μπορεί να αναμένεις κάποια πράγματα βάσει των όσων γνωρίζεις για τις δύο ομάδες, μπορεί να προβλέπεις την τακτική που θα ακολουθήσουν, μπορεί να διακρίνεις τα υπέρ και τα κατά του ενός έναντι του άλλου, τον βαθμό κούρασης και το επίπεδο φόρμας τους, όμως ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το πώς θα κυλήσει ένα 40λεπτο.

 

Υπάρχουν κάποιες ειδικές, μεμονωμένες και εντελώς διαφορετικές από παιχνίδι σε παιχνίδι καταστάσεις, που είναι πιθανό να επηρεάσουν την τύχη του αποτελέσματος. Οι λεγόμενοι αστάθμητοι παράγοντες, που κάνουν κάθε ματς μοναδικό. Είτε πρόκειται για τα ακραία ποσοστά ευστοχίας ή αστοχίας στα ελεύθερα σουτ, είτε για την ασυνήθιστα καλή ή κακή απόδοση κάποιων παικτών, είτε για την απρόσμενα μεγάλη ή μικρή συμμετοχή τους. Για παράδειγμα η εξαιρετική παρουσία του Γιάνκοβιτς ήταν ένα πολύτιμο “εξτραδάκι” για τον ΠΑΟ, ενώ η καθήλωση του Μάντζαρη στον πάγκο λόγω… υπερφόρτωσης με φάουλ, κόστισε φοβερά στον Ολυμπιακό. Σοβαρό ρόλο, επίσης, είναι πιθανό να παίξουν η διαιτησία, ο εκνευρισμός και η συμπεριφορά της εξέδρας.

Καιρός ήταν

Του Νίκου Βαρλά/ varlas@eurohoops.net

Ήταν πολλά τα χρόνια της αναμονής, αναρίθμητες οι χαμένες ευκαιρίες! Ο Ολυμπιακός πέτυχε ένα ιστορικό διπλό, όχι επειδή έπαιξε καμία μπασκετάρα ή κέρδισε τον καλύτερο Παναθηναϊκό που έχουμε δει (καμία σχέση…). 
 
Αλλά, γιατί ΞΟΡΚΙΣΕ επιτέλους το “φάντασμα του ΟΑΚΑ” και πέρα από την ουσία και την αξία του μπρέικ, άφησε παρακαταθήκη για ΟΛΑ τα επόμενα ματς στο σπίτι του μεγάλου του αντιπάλου!

Ό,τι ευεργετικά αποτελέσματα είχε η συγκλονιστική ανατροπή στην Πόλη στην μετέπειτα πορεία και ψυχολογία του Ολυμπιακού στα ευρωπαϊκά ματς, μπορούμε να δούμε να διέπουν τους κόκκινους και στις μελλοντικές μάχες στην έδρα του Παναθηναϊκού.

Το έψαχναν καιρό, το πέτυχαν! Το διπλό στο… μαρτύριο του Σίσυφου τόσα και τόσα χρόνια (ΟΑΚΑ) είναι ήδη ιστορία κι αυτό είναι ένα ανυπολόγιστο κέρδος για το DNA της ομάδας και της φανέλας.

Ενώ, αντίστοιχα αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει για την ομάδα του Φραγκίσκου Αλβέρτη στο άμεσο, αλλά και μακροπρόθεσμο μέλλον.

Αυτό το στοιχείο είναι BIG και συνιστά την μια από τις δύο σημαντικότατες πτυχές. Η έτερη είναι η ανατροπή της σειράς, το πλεονέκτημα έδρας και η μια μόλις νίκη που χωρίζει τον Ολυμπιακό από ένα πρωτάθλημα που το ΘΕΛΕΙ πολύ…

Κάποτε θα γινόταν...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τη μεγάλη εμφάνιση του Ολυμπιακού που απλά κάνει το... 1- 1 και το πρωτάθλημα που παίρνει κανείς με 3 νίκες και όχι με δύο 25άρες!

Ελάτε τώρα, περίεργα δεν υπάρχουν σε τέτοια πράγματα! Όσοι ασχολούνται με το μπάσκετ, ένα πράγμα περίμεναν να δουν και το συζητούσαν στα στέκια τους, ασχέτως προτίμησης και συμπάθειας: Πότε θα καταφέρει ο Ολυμπιακός να κάνει το δικό του παιχνίδι και να «ανοίξει» το γήπεδο. Και αυτό έγινε στον δεύτερο τελικό!

Η ομάδα του μεγάλου λιμανιού, έβαλε τα τρίποντα, ανάγκασε τον Παναθηναϊκό να αλλάξει την άμυνά του και από ‘κει και πέρα έγινε το «έλα να δεις». Ο ΠΑΟ «χτίστηκε» και ετοιμάστηκε να αντιμετωπίζει τον «αιώνιο» αντίπαλό του, μέσω της άμυνας. Προσπαθούσε ανασταλτικά να οδηγεί όλα τα ματς εκεί που ήθελε.

Και το ‘χε καταφέρει με εκπληκτικό τρόπο. Και συνέχιζαν οι «ειδικοί» και οι... άσχετοι να περιμένουν και να απορούν «μα καλά θα τρέξει κάποτε ο Ολυμπιακός; Θα του βγει το αγαπημένο του παιχνίδι;» Ε λοιπόνέγινε. Και το αποτέλεσμα ήταν να τελειώσουν όλα σε ένα δεκάλεπτο… Τόσο απλά!

Ψιτ, τελικοί. Ξυπνήστε

Του Νίκου Βαρλά/ varlas@eurohoops.net

Ζορίζομαι για να παρουσιάσω ένα άρθρο που θα διέπεται από ψυχραιμία και δεν θα επηρεαστεί από τα συναισθήματα που μου “γέννησε” ο πρώτος τελικός και ακόμα περισσότερο η εμφάνιση – φάντασμα του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ, μια ακόμα στην μακρά λίστα των κάκιστων εμφανίσεων εκεί την τελευταία διετία.

Με την κατάρα των τελικών, σε αυτό το γήπεδο, να συνεχίζεται και να επεκτείνεται εφιαλτικά για τους κόκκινους.

Ποτέ, μα ποτέ, δεν έχει νικήσει σε σειρά τελικών στο ΟΑΚΑ ο Ολυμπιακός και όποιος σκέφτεται, αν όχι το βράδυ της Πέμπτης, πότε, δεν έχει δα και μεγάλο άδικο. Αν και στο μπάσκετ όλα τα έχουν συμβεί, όλα γίνονται.

Για όσα έχεις χαρίσει...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την παράδοση των σκήπτρων από τον περήφανο Ολυμπιακό και τι πρέπει να αφιερώσει ο κόσμος σ’ αυτή την παρέα

Ο Ολυμπιακός θα είναι πλέον μόνο στα… λόγια πρωταθλήτης Ευρώπης, μέχρι να τελειώσει το φάιναλ- φορ στο Μιλάνο και να το σηκώσει ψηλά ένας εκ τον Φερνάντεθ, Ναβάρο, Μπλού(ή Πνίνι), Κριάπα! Η παρέα από τον Πειραιά, λύγισε το βράδυ της 25 του Απρίλη στην Μαδρίτη.

Η Ρεάλ ήταν καλύτερη, δεν πιέστηκε για να τρομάξει, λειτούργησε έξυπνα και πήρε το παιχνίδι! Αυτοί που μοίρασαν ευτυχία και δίδαξαν αγάπη στα εκατομμύρια των φιλάθλων τους, θα συνεχίσουν να μάχονται, να αγωνίζονται και θα περιμένουν ξανά του χρόνου, να δείξουν την αξία τους.

Ίσως και με ένα καλύτερο ρόστερ. Ίσως και με πιο «γεμάτη» φροντ λαιν από παίκτες με γρήγορα πόδια(ως δεύτερες και τρίτες αλλαγές). Πάνω απ’ όλα, ίσως με ΥΓΕΙΑ, αφού η μοίρα δε φέρθηκε σωστά στον Ολυμπιακό. Έφτασε στα προημιτελικά χωρίς τον Λο και έπαιξε με την Ρεάλ δίχως τον Περπέρογλου.

Οι δικές του Θερμοπύλες

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την υπερηφάνεια του Ολυμπιακού, την αγάπη του κόσμου και τον τρόπο που θα πολεμήσει στην Μαδρίτη 

Πριν κάμποσο καιρό πάρα πόλλοι κορόιδευαν τον Ολυμπιακό! Δεν άντεχαν να τον βλέπουν βασικά, δεν άντεχαν να τον καμαρώνουν να κατακτά την Ευρωλίγκα. Βρήκαν λοιπόν ευκαιρία από τους τραυματισμούς και κάποιες ήττες για να τον… ρημάξουν.

Η ομάδα από το μεγάλο λιμάνι της Ελλάδας, προχώρησε. Είχε τον δικό της δρόμο (θυμάστε το άρθρο;) να διαβεί. Τον ολόδικό της. Μόνος του . Αυτός κι ο κόσμος του. Ο δρόμος τον έφερε με μειονέκτημα στην Μαδρίτη. Πήγε, έχασε δυο ματς, δεν καταλάβαμε Μεγάλη Εβδομάδα. Για αυτή την ομάδα, δεν καταλάβαμε Πάσχα. Κυριακή στο γήπεδο όλοι! Προπόνηση, κουβέντα με τους ρεπόρτερ όλα κυλούσαν στους συνηθισμένους ρυθμούς. Ο Ολυμπιακός έπρεπε να σηκώσει ανάστημα. Ήταν πεσμένος, μα όχι «τελειωμένος».

Ο κόσμος, τον άρπαξε , τον κράτησε και τον σήκωσε σιγά- σιγά. Την Δευτέρα του Πάσχα, οι «ερυθρόλευκοι» στάθηκαν στα γόνατά τους. Την Τετάρτη, σηκώθηκαν όρθιοι και κοίταξαν και πάλι στα μάτια την Ρεάλ. Ναι, την πολύ καλή Ρεάλ. Την Ρεάλ των αστεριών. Την Ρεάλ του Λάσο που επέλεξε την σειρά και όχι ένα ματσάκι(αν δεν δικαιωθεί θα πάει στο Τολέδο να κρυφτεί). Την Ρεάλ του 55-3. Τρεις ήττες και καμία φορά με την πλάτη στον τοίχο. Και ξαφνικά, υπήρξε μια ομάδα, που μέσα σε 48 ώρες, της τράβηξε δυο ηχηρά χαστούκια. Την διέλυσε με την άμυνά του ο Ολυμπιακός. Με την ενέργεια. Με την αποφασιστικότητα.

Η ασπίδα δεν πέφτει εύκολα

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τους παίκτες του Ολυμπιακού που είναι μία παρέα "ποτισμένων" νικητών και που όσο αναπνέει ουδείς έχει δικαίωμα να τον ξεγράφει. 

Είναι μια παρέα «ποτισμένων» νικητών. Ναι, σε σχέση με τα παιδιά που έκαναν το back to back, υπάρχουν κάμποσες αλλαγές στο ρόστερ, αλλά ο Ολυμπιακός συνεχίζει να είναι ο εν δυνάμει πρωταθλητής Ευρώπης και πολύ απλά δεν θέλει να «πέσει» εύκολα!

Κι αν αποκλειστεί, αν φύγει από την Ευρωλίγκα, θα το ‘χει κάνει με παλικαρίσιο τρόπο! Η Ρεάλ το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, του κατάφερε άλλο ένα «χτύπημα». Τον πλήγωσε, τον γονάτισε. Όμως η ασπίδα δεν έπεσε από τα χέρια της ομάδας του Πειραιά.

Περίμεναν την «βασίλισσα» και μπόρεσαν να την χτυπήσουν και αυτοί (78-76). Όχι, δεν είναι φαβορί ο Ολυμπιακός. Με μειονέκτημα έδρας παίζει. Με μια ομάδα γεμάτη σταρ απέναντί του. Με όλα τα νούμερα να είναι εναντίον του. Να καταφέρνει να παίξει τόσο σωστά αμυντικά και να κερδίσει στο τέλος με την… ρουλέτα των βολών. Όμως το έκανε. Αναπνέει.

Οι περήφανοι, Δευτέρα στο ΣΕΦ…

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τις βολές που "κρέμασαν" τον Ολυμπιακό, την βελτιωμένη άμυνά του και περιμένει στο ΣΕΦ μόνο αυτούς που μπορούν να "σηκώσουν" την ομάδα. 

Η κατάσταση είναι πολύ απλή: Ο πρωταθλητής Ευρώπης, είναι πεσμένος στο καναβάτσο. Δεν έχει ξεψυχήσει, αλλά είναι κάτω. Η Ρεάλ, έστω και πολύ δυσκολότερα απ’ όσο περίμεναν οι οπαδοί της, μπόρεσε να τον κερδίσει και πάλι! Η ομάδα του λιμανιού, με τα κλασικά προβλήματα που όλοι γνωρίζουμε, είναι έτοιμη να φύγει από την Ευρωλίγκα. Ο πρωταθλητής Ευρώπης, για πολλούς ετοιμάζεται να δώσει το στέμμα. Σημασία έχει, πώς θα το κάνει. Σημασία έχει ΑΝ το παραδώσει, πώς θα το παραδώσει…

Η σειρά λοιπόν γυρνάει στο ΣΕΦ! Η Ρεάλ έκανε την δουλειά της. ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να ξαναπαίξει στην έδρα της. Δεν θέλουν, πιστέψτε με, να γίνει το 2- 2! Είναι το μόνο πράγμα που λένε στα αποδυτήριά τους. Όμως για να μην ξεφεύγω από το θέμα, ο Ολυμπιακός είναι πεσμένος. Κινείται, αλλά θέλει κάποιον να τον σηκώσει. Κάποιον να τον αρπάξει και να τον κρατήσει όρθιο. Τώρα είναι η ώρα του ΣΕΦ! Ο κόσμος του Ολυμπιακού, θα είναι εκεί, για να μείνει στο πλευρό της ομάδας που τον έκανε τόσο περήφανο. Τώρα έχουν ανάγκη πραγματικά τους δικούς τους ανθρώπους, απέναντι σε μια Ρεάλ, που δεν αστειεύεται.

Ξέρασε και η Μαδρίτη…

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για το ποδόσφαιρο που ξεφτιλίστηκε στο ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός και για το ξύλο που ξαναέφαγαν οι παίκτες του Μίτσελ, αυτή τη φορά και εκτός αγωνιστικού χώρου!

Δεν έχει να κάνει με το ποιος πέρασε και ποιος αποκλείστηκε. Θα μπορούσε να ‘χε βάλει το γκολ ο Μασάντο ή ο Μανωλάς στο τέλος να ‘χε μείνει ο Ολυμπιακός για πάντα στην Θεσσαλονίκη. Εδώ μιλάμε πλέον για αηδία δίχως τελειωμό. Λιγότερες φορές κλώτσησαν τη μπάλα οι παίκτες και περισσότερες ασχολήθηκαν με το να πλακωθούν. Και για φινάλε; Να πρέπει οι πρωταθλητές να «παίζουν ξύλο» για να σώσουν το τομάρι τους.

Το ματς το είδα στην Μαδρίτη με τον Γιάννη Μπουρούση και το φίλο μας, Βίλλυ Κούρκουλα. Μόνο που στη δίπλα τηλεόραση, έπαιζε και το Μπαρτσελόνα- Ρεάλ! Τι να πεις; Να καθίσουμε να συγκρίνουμε; Να συζητήσουμε για το τι έβλεπαν τα μάτια μας δεξιά και τι αριστερά;

Αφήστε καλύτερα για πολλούς λόγους… Και να θες πάντως να μην αναφερθείς σε όσα έγιναν πριν τον αγώνα στην Τούμπα δεν μπορείς. Οι φωτιές, η ψαρίλα, η μεγάλη καθυστέρηση, όλα αυτά είναι πράγματα που μπορεί και πάλι να περάσουν στο ντούκου από τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου, αλλά δε γίνεται τουλάχιστον εμείς να μην τα σχολιάζουμε. Τραγικές καταστάσεις, ούτε πια στα τοπικά πρωταθλήματα δεν γίνονται!

Έτσι "χτυπάνε" οι δολοφόνοι!

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τον Βασίλη Σπανούλη που έκανε καριέρα γιατί παίρνει την μπάλα πάντα στο τέλος, όταν αυτή καίει και αναρωτιέται αν ο Ολυμπιακός μπορεί να... κουφάνει πάλι την Ευρώπη! 

Όταν πριν κάτι μήνες, είχα γράψει σε ένα άρθρο «όχι μαγκιές με τον Βασίλη», το μόνο που ακολούθησε από κάτω, ήταν… οπαδική παραφροσύνη. Ωραία τσακωθήκατε στα σχόλια, αλλά ελάχιστοι στάθηκαν στο παικτικό κομμάτι. Ο καθένας βλέπει τον αθλητισμό με την δική του σκοπιά.

Ο Σπανούλης ξέρετε γιατί έχει κάνει καριέρα; Όχι γιατί είναι πάντα καλός! Όχι. Και σε αυτό το ματς στο ΣΕΦ, δεν ήταν και το ξέρει. Αυτοί που δεν καταλαβαίνουν, έσπευσαν να γκρινιάξουν μάλιστα(λίγοι), όσοι γνωρίζουν κάνουν υπομονή και αποδίδουν εύσημα. Ο Σπανούλης έκανε και κάνει καριέρα, γιατί θα πάρει την μπάλα τη δύσκολη στιγμή.

Συσσωρευμένες ζημιές 220 εκατ. ευρώ για 17 ΠΑΕ το 2013

Μείωση εσόδων, οριακή λειτουργική κερδοφορία, σύμφωνα με την έρευνα

Συσσωρευμένες ζημίες 220 εκατ. ευρώ και ζημίες προ φόρων 21,48 εκατ. ευρώ κατέγραψαν οι 17  Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες (ΠΑΕ) τη χρήση  2012/2013, σύμφωνα με έρευνα της Direction Business Reports.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠINAKAΣ ΓΙΑ ΤΙΣ 17 ΠΑΕ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ 17 ΠΑΕ

Πλην του Πανιωνίου ΓΣΣ ΠΑΕ που δεν είχε δημοσιεύσει ισολογισμό για την περίοδο 1/7/2012 έως 30/6/2013 οι υπόλοιπες 17 ΠΑΕ εμφάνισαν μείωση εσόδων, οριακή λειτουργική κερδοφορία,  μείωση ζημιών προ φόρων αλλά και αρνητικά ίδια κεφάλαια  σε σχέση με την περίοδο 2011/2012.

Πιο συγκεκριμένα, τα συνολικά έσοδα των 17 υπό εξέταση ΠΑΕ εμφάνισαν μείωση κατά 7,64% το 2012/2013 και ανήλθαν στα 139,12 εκατ. ευρώ, από 150,62 εκατ. ευρώ το 2011/2012.

Όλα έχουν ένα όριο...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την εμφάνιση των ερυθρολεύκων στα Γιάννενα και καταλήγει: "Μπάλα κόντρα στον Απόλλωνα και μπάλα στην Τούμπα!  Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί μπορούν!"

Ένα βασικό που θα έπρεπε να ξέρουν προπονητές και παίκτες στον Ολυμπιακό, είναι, ότι ο κόσμος τους μπορεί να τους στηρίξει όσο κανείς άλλος. Να σταθεί δίπλα τους όσο δεν φαντάζονται. Να παίξουν στο… Νότιο Πόλο και οι Ολυμπιακοί να είναι εκεί! Ένα πράγμα δεν ανέχονται οι φίλοι της ομάδας του λιμανιού. Να βλέπουν την ομάδα να μην παλεύει. Να μην προσπαθεί, να παρουσιάζεται νωχελική και άψυχη! Δίχως να ‘ναι γνώστες της υδατοσφαίρισης, χωρίς να γνωρίζουν(οι περισσότεροι) καν τους κανονισμούς στο πόλο, οι Ολυμπιακοί, χάρηκαν με την ψυχή τους, βλέποντας τη γυναικεία ομάδα του σωματείου να κατακτά το Λεν Τρόφι. Μα δεν ήταν η κατάκτηση που τους γοήτευσε. Ήταν η προσπάθεια, η μαχητικότητα, η επιμονή! Απλό δεν φαίνεται;

Ας έρθει όποιος θέλει…

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Εφές, όπως και για το ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό που δεν έχει άγχος πρόκρισης, αλλά πρέπει να κερδίσει. 

Το να κερδίσει την Έφες ήταν απλά το μικρότερο από τα βηματάκια που χρειαζόταν ο Ολυμπιακός για να βγει τρίτος. Και το γράφω έτσι, όχι για να υποτιμήσω τους Τούρκους (που ούτως ή άλλως ήταν τραγικοί φέτος), αλλά γιατί ακόμη κι αν έχανε ο πρωταθλητής Ευρώπης αυτό το παιχνίδι, του έφτανε μια νίκη με 4 πόντους κόντρα στον Παναθηναϊκό για να βγει τρίτος.

Όπως και να ‘χει η δουλειά έγινε δίπλα στον Βόσπορο και η επόμενη στάση –τελευταία στο τοπ 16- είναι στον Πειραιά. Η μοίρα τα έφερε έτσι και οι «αιώνιοι» θα συγκρουστούν, χωρίς πίεση πρόκρισης, αλλά για την τελική κατάταξη. Αλήθεια έχει ενδιαφέρον; Εσείς τι λέτε; Για να ‘μαστε ειλικρινείς πέρα για πέρα, όποιος και να ‘ρθει μπροστά σου, αν δεν είσαι έτοιμος να τον κοντράρεις, μην φτιάχνεις σενάρια στο μυαλό. Οι μεγάλες ομάδες δεν διαλέγουν. Οι μεγάλες ομάδες, παίζουν, αγωνίζονται, πολεμάνε και αφήνουν την μοίρα να τους …φέρει την «επόμενη μέρα». Ο Ολυμπιακός λοιπόν, κερδίζοντας και τον Παναθηναϊκό θα πάει λογικά στην Μόσχα.

Πάρτι, νηστεία και Τούμπα

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τους ανοιχτούς λογαριασμούς που άφησαν Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ, το παρολίγον πάρτι των "ερυθρολεύκων" και τη σωστή τακτική του Γεωργιάδη.

Οι λογαριασμοί έμειναν «ανοιχτοί» παρότι δόθηκε σε όλους η εντύπωση αρχικά, ότι ο Ολυμπιακός θα τους έκλεινε από το πρώτο βράδυ. Δεν συνέβη όμως αυτό και οι λόγοι ήταν συγκεκριμένοι. Άλλωστε, το ποδόσφαιρο είναι τέτοιο άθλημα, που ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για κάτι.

Κανείς φίλος του Ολυμπιακού δεν έλεγε (βάσει εικόνας του μήνα) ότι θα κερδίζει 2-0 στο 10’ και κανείς φίλος του ΠΑΟΚ δεν περίμενε παιχνίδι στο Καραϊσκάκη με την ομάδα του από το 33’ με δέκα, να «σβήνει» στο 2-1 που διαμορφώθηκε ένα λεπτό πριν. Για αυτό όμως είναι ωραία η μπαλίτσα και για δαύτη πρέπει να συζητάμε. Όχι για ίντριγκες και παρασκήνια. Τέλος πάντων…