"Πουλάει" ή κάτι άλλο;

"Είτε μιλάμε για τον Μέλμπεργκ, είτε για τον Μιραλάς, είτε για όποιον θέλει. Δεν έχει σημασία το όνομα. Αυτό που μετράει, είναι, ότι στα καλά του καθουμένου, μια αναμπουμπούλα υπάρχει. Και ρωτάω, όλα αυτά γίνονται επειδή η ομάδα η συγκεκριμένη "πουλάει" ή συμβαίνει κάτι άλλο;", γράφει ο Παντελής Διαμαντόπουλος.

Ένα από τα πράγματα που μάθαιναν οι μικροί Σπαρτιάτες στην Αγωγή, ήταν και η καχυποψία. Μαθημένοι στους δύσκολους (αλλά και συγκλονιστικούς) κανόνες ζωής της πόλης τους, είχαν χρέος να μην εμπιστεύονται εύκολα, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, να μιλάνε λίγο και η σκέψη τους να τρέχει με εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Ανοίγω παρένθεση: όπως καταλαβαίνετε όλα τα παραπάνω, δεν τα έχει ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, οπότε μην ξαναμιλήσει για την Σπάρτη, γιατί θα "ξυπνήσει" ο Λεωνίδας και θα 'χουμε άλλα... Έκλεισε η παρένθεση.

Δεν ξέρω, λοιπόν, αν θα πρέπει καμιά φορά να λειτουργούν όλοι όπως οι Λακεδαιμόνιοι, αλλά είναι δεδομένο, ότι αφορμές δίνονται σε όλους τους τομείς της ζωής να είσαι κάμποσο επιφυλακτικός και καχύποπτος.

Να, καλή ώρα, όλο αυτό το "πανηγύρι των τρελών" που παρατηρούμε ξαφνικά με ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού.

Ο Τύπος, έχει... εκραγεί και ξαφνικά, τέλος Φλεβάρη, γράφει για μεταγραφές!!!

Ναι, οι δημοσιογράφοι δεν ξύπνησαν ξαφνικά και είπαν "να γράψουμε ότι ο Μιραλάς θέλει να φύγει" ή κάτι άλλο, όμως εδώ η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε όριο. Και οι εκπρόσωποι του Τύπου, κάνοντας σωστά την δουλειά τους και σκεφτόμενοι ότι στον κόσμο αρέσουν οι ιστορίες, τις αναπαράγουν.

Είτε φταίνε παίκτες, είτε μάνατζερ, εγώ ξέρω ένα πράγμα: ότι ο Ολυμπιακός έχει να κουβαλήσει... τρία καρπούζια στην μασχάλη. Έχει να πάει στην Κρήτη εν πρώτοις να τα βγάλει πέρα με τον Αναστόπουλο. Έχει τη Μέταλιστ. Έχει τον Παναθηναϊκό. Έχει μια κατάσταση όχι πολύ συνηθισμένη, που τον θέλει τέτοια εποχή να είναι δεύτερος. Και πέρα από αυτά, έχει και κάθε μέρα κάποιους ποδοσφαιριστές του να φέρονται έτοιμοι να φύγουν.

Είτε μιλάμε για τον Μέλμπεργκ, είτε για τον Μιραλάς, είτε για όποιον θέλει. Δεν έχει σημασία το όνομα. Αυτό που μετράει, είναι, ότι στα καλά του καθουμένου, μια αναμπουμπούλα υπάρχει.

Και ρωτάω, όλα αυτά γίνονται επειδή η ομάδα η συγκεκριμένη "πουλάει" ή συμβαίνει κάτι άλλο; Ή ευκαιρία είναι, να... ταραχτούν και λίγο τα νερά; Γιατί μην κρυβόμαστε, αν πας στο Γεντί Κουλέ, κερδίσεις 1-0 και χάσει και δυο σίγουρα ο Μιραλάς, "λουκούμι" κάθεται στους αντιπάλους το ξέσπασμα φιλάθλων και Τύπου, στο στυλ "βάλε κάνα γκολ και άσε τις μεταγραφές". Άδικο έχω;

Το "στόματα ερμητικά κλειστά", τέτοια εποχή είναι χρυσάφι. Και καλά έκανε ο Μαρινάκης, που όσες φορές και να αρνήθηκε πώληση παικτών, δεν το έβγαλε προς τα έξω. Άλλο αν τώρα, δυο μήνες μετά, "σπάνε" τα θέματα.

Αν ήθελαν να διαφημιστούν στον Πειραιά θα έλεγαν "τους κρατήσαμε". Δεν το έκαναν και πρέπει να το παραδεχτούμε. Όπως γράψαμε τότε, για την άσχημη πολιτική στο θέμα Ριέρα, που ξαφνικά "έσκασε" και πριν από τον κόσμο έμειναν με ανοιχτό το στόμα οι προπονητές, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ότι έπραξε σωστά η ΠΑΕ, που δεν κάθισε να διαλαλήσει τα "όχι" και τις... χυλόπιτες που έριξε δεξιά κι αριστερά.

Ειλικρινά, έχω τεράστια περιέργεια να δω που θα βγάλει αυτή η ιστορία. Και μην πει κανείς "του Μιραλάς βγήκε, λόγω Βελγίου" γιατί θα 'ναι καλύτερο ανέκδοτο και από αυτά που λέει ο Σεφερλής.

Ο Ολυμπιακός πραγματικά,έχει κάμποσους ποδοσφαιριστές, που θα μπορούσαν να φύγουν και να πάνε έξω, αλλά τούτη την χρονική περίοδο σκέφτονται την δουλειά τους.

Συνεπώς, σε λάθος εποχή, τέτοιες ιστορίες, έχουν άλλο στόχο...

πηγή: redplanet.gr