Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Το μέγα δίλημμα και η μεγάλη ευθύνη του κ. Τσίπρα

Καρακούσης Αντώνης

Από εδώ και πέρα, μετά απ' όσα έγιναν στο Eurogroup, δεν υπάρχουν πολλοί δρόμοι για την ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό κ.Τσίπρα.

Το τελεσίγραφο είναι συγκεκριμένο και υποστηρίζεται απ' όλους τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης.

Η Ελλάδα έμεινε μόνη, χωρίς συμμάχους και ο χρόνος της είναι περιορισμένος.

Μόλις τρεις μέρες έχει στη διάθεσή του ο πρωθυπουργός.

Για κάποιους λόγους, οι συνάδελφοι του κ. Βαρουφάκη έκριναν ότι δεν υπάρχει διάθεση συμβιβασμού από την ελληνική πλευρά, ούτε αξιόπιστο εναλλακτικό πρόγραμμα και έτσι ετέθη το τελεσίγραφο, χωρίς περιστροφές και επιφυλάξεις.

Κατά κάποιο τρόπο, οι υπουργοί Οικονομικών θέλησαν να δείξουν στην Αθήνα ότι δεν υπάρχει πολιτική διαπραγμάτευση, ότι οι κανόνες και οι συμφωνίες υπάρχουν για να τηρούνται και ότι τα νέα ήθη που επιχειρεί να εισάγει η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν ταιριάζουν με εκείνα των Βρυξελλών.
Θα έλεγε κανείς ότι η κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ θέλει να «πνίξει» στη γένεση της την ελληνική αμφισβήτηση πριν «μολύνει» ολόκληρη της Γηραιά Ηπειρο. Και έτσι έθεσε με τέτοια ένταση το δίλημμα στην Αθήνα.

Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, δεν έχει πολλές επιλογές. Ή θα αναζητήσει μια συμβιβαστική λύση, αποδεχόμενος ένα σχήμα παράτασης του τρέχοντος προγράμματος ή θα βαδίσει την οδό της σύγκρουσης και της ρήξης, αναλαμβάνοντας πλήρως και την ευθύνη της επιλογής του.

Στην πρώτη περίπτωση τα πράγματα θα είναι πολιτικά δύσκολα για τον ίδιο και την κυβέρνησή του, αλλά θα έχει την ευκαιρία της σταθερότητας, η οποία πιθανώς να του επιτρέψει κινήσεις και να του προσφέρει δυνατότητες.

Στη δεύτερη περίπτωση, ας μην έχουμε αυταπάτες, η χώρα θα περιέλθει σε εξαιρετικά δυσχερή θέση.

Οι ευρωπαϊκές αρχές θα κρίνουν στο τέλος Φεβρουαρίου ότι η ελληνική οικονομία είναι εκτός προγράμματος και θα αφεθεί στην τύχη της, χωρίς χρηματοδότηση, χωρίς κάλυψη, μέχρι να φέρει προς αξιολόγηση στα κοινοτικά όργανα νέο πρόγραμμα.

Στο μεσοδιάστημα βεβαίως πολλά θα επαπειληθούν.

Πρώτα απ' όλα κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει τη στάση των πολιτών. Τυχόν επικράτηση πανικού θα οδηγήσει τη χώρα σε κρίση εμπιστοσύνης, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Αλλά ακόμη κι αν δεν επικρατήσει πανικός, η χώρα θα χρειασθεί να πορευθεί με ίδιες δυνάμεις, να επιβιώσει με όσα έχει και όσα βγάζει, καθώς είναι αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα μπορεί, βάσει των αρχών και των κανόνων που διέπουν τη λειτουργία της, να συνεχίσει να την χρηματοδοτεί.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση θα χρειασθεί να κάνει πράξη τον περιγραφέντα από τον κ.Βαρουφάκη «λιτό βίο», να αποδεχθεί περιορισμούς της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης και να προετοιμάσει τη χώρα και τους πολίτες της για σκληρές μέρες.

Κακά τα ψέματα, τίποτε δεν θα είναι εύκολο, τίποτε δεν θα είναι απλό και αυτονόητο σε μια ενδεχόμενη μετάπτωση από την κρίση σε κατάσταση απόλυτης κρίσης.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα οφείλει να σταθμίσει ο κ.Τσίπρας τις επόμενες λίγες μέρες.

Η ευθύνη της Ελλάδας είναι πλέον στα χέρια του. 
 
πηγή: tovima.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου