Αθήνα:Στην επόμενη σύνοδο του Eurogroup, η οποία προγραμματίζεται για το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου, παρέπεμψαν οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών τις αποφάσεις για τους όρους της (πιθανολογούμενης) συμμετοχής των ιδιωτών στο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Ωστόσο για κάθε ημέρα μετακύλισης των οριστικών αποφάσεων από την ευρωζώνη το τίμημα που καταβάλλουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες γίνεται μεγαλύτερο καθώς όλο και περισσότερες χώρες βλέπουν το κόστος δανεισμού από τις αγορές να «σκαρφαλώνει» σε επικίνδυνα επίδεδα.
Μόνη κερδισμένη από την αναβλητικότητα των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι η Γερμανία. Και αυτό διότι όσο αυξάνεται το κόστος δανεισμού των «αδύναμων» οικονομιών της περιφέρειας τόσο μειώνονται τα επιτόκια των γερμανικών ομολόγων. Κίνηση αναμενόμενη καθώς οι επενδυτές αναζητούν το λιγότερο επισφαλές προϊόν για να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους.
Σήμερα το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου της Γερμανίας υποχωρεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα καθώς αγγίζει πλέον το 2,6% ενώ τα διετή ομόλογα της χώρας πωλούνται στους ενδιαφερόμενους επενδυτές με επιτόκιο 1,22%. Ενδεικτικό της κατακόρυφης μείωσης του κόστους δανεισμού και του συνακόλουθου κέρδους για το γερμανικό κράτος είναι ότι στα τέλη Μαρτίου το 10ετές ομόλογο που εκδίδει η Γερμανία απέδιδε επιτόκιο 3,5%.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και το γαλλογερμανικό spread (η διαφορά των επιτοκίων των 10ετών ομολόγων των δύο χωρών) μεγεθύνεται σταθερά τις τελευταίες εβδομάδες αγγίζοντας το υψηλότερο επίπεδο από τη δημιουργία του ευρώ. Οι 69 μονάδες βάσης που χώριζαν χθες τους τίτλους Γερμανίας και Γαλλίας μπορεί να φαίνεται μικρή όμως αντικατοπτρίζει την αβεβαιότητα που επικρατεί στις τάξεις των επενδυτών για το σύνολο της ευρωζώνης.
«Βρισκόμαστε σε φάση αναθεώρησης της στρατηγικής μας. Προσβλέπουμε στην αγορά γερμανικών ομολόγων (10ετούς διάρκειας) σε επίπεδα κάτω του 2,7%. Πάνω από αυτή την τιμή τα γερμανικά ομόλογα θεωρούνται πολύ ακριβά» σημειώνει σε χθεσινή ανακοίνωσή της η βρετανική τράπεζα RBS.
Ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η εκτίμηση της ίδιας τράπεζας ότι «όλα τα ομόλογα ευρωπαϊκών χωρών εκτός της Γερμανίας θεωρούνται κερδοσκοπικές τοποθετήσεις» που σημαίνει ότι αποδίδουν υψηλό κέρδος αλλά ενέχουν αντιστοίχως υψηλούς κινδύνους για τους αγοραστές τους. Η ομολογία της RBS αποκαλύπτει ότι για πολλούς από τους επενδυτές σχεδόν όλες οι χώρες της ευρωζώνης θεωρούνται υποψήφιες προς πτώχευση. Σενάριο προφανώς αβάσιμο με την κοινή λογική αλλά μάλλον πιθανό με βάση τον τρόπο που εκτιμούν την κατάσταση οι παράγοντες των αγορών.
Η ισπανίδα υπουργός Οικονομικών Ελενα Σαλγάδο δήλωσε σε σημερινή της συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Cadena Ser ότι «δεν είναι λογικό να πλήττονται από την αστάθεια των αγορών χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία». Προχώρησε μάλιστα και σε έκκληση προς τους επενδυτές να αντιληφθούν ότι η χώρας της «θα κάνει τα πάντα για να εγγυηθεί τη σταθερότητα». Μάλλον όμως και η ίδια δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι στο στόχαστρο των διαχειριστών των hedge funds και των άλλων κερδοσκοπικών κεφαλαίων δεν βρίσκεται η Μαδρίτη ή η Ρώμη αλλά η αδυναμία του συνόλου των Ευρωπαίων (σχηματικά των Βρυξελλών) να αντιμετωπίσουν την κρίση συντονισμένα. Όπως δηλαδή απαιτεί η συμμετοχή σε μια νομισματική και οικονομική ένωση.
Η γαλλική πρόταση έχει απορριφθεί μεν αλλά δεν αποκλείεται να εφαρμοστεί μια παραλλαγή του σχεδίου «μετακύλισης του χρέους» (rollover) που πρότειναν γαλλικές τράπεζες. Η τρίτη επιλογή της επαναγοράς του ελληνικού χρέους από το ελληνικό δημόσιο με τη συνδρομή του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης προσκρούει στην επιμονή της γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ να μην επωμιστούν οι γερμανοί φορολογούμενοι το κόστος «διάσωσης» μιας άλλης χώρας. Θέση που μπορεί κάποιος να «δικαιολογήσει» ρίχνοντας μια ματιά στο διαρκώς μειούμενο κόστος δανεισμού της Γερμανίας.
Πηγη:tovima
Μόνη κερδισμένη από την αναβλητικότητα των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι η Γερμανία. Και αυτό διότι όσο αυξάνεται το κόστος δανεισμού των «αδύναμων» οικονομιών της περιφέρειας τόσο μειώνονται τα επιτόκια των γερμανικών ομολόγων. Κίνηση αναμενόμενη καθώς οι επενδυτές αναζητούν το λιγότερο επισφαλές προϊόν για να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους.
Σήμερα το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου της Γερμανίας υποχωρεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα καθώς αγγίζει πλέον το 2,6% ενώ τα διετή ομόλογα της χώρας πωλούνται στους ενδιαφερόμενους επενδυτές με επιτόκιο 1,22%. Ενδεικτικό της κατακόρυφης μείωσης του κόστους δανεισμού και του συνακόλουθου κέρδους για το γερμανικό κράτος είναι ότι στα τέλη Μαρτίου το 10ετές ομόλογο που εκδίδει η Γερμανία απέδιδε επιτόκιο 3,5%.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και το γαλλογερμανικό spread (η διαφορά των επιτοκίων των 10ετών ομολόγων των δύο χωρών) μεγεθύνεται σταθερά τις τελευταίες εβδομάδες αγγίζοντας το υψηλότερο επίπεδο από τη δημιουργία του ευρώ. Οι 69 μονάδες βάσης που χώριζαν χθες τους τίτλους Γερμανίας και Γαλλίας μπορεί να φαίνεται μικρή όμως αντικατοπτρίζει την αβεβαιότητα που επικρατεί στις τάξεις των επενδυτών για το σύνολο της ευρωζώνης.
«Βρισκόμαστε σε φάση αναθεώρησης της στρατηγικής μας. Προσβλέπουμε στην αγορά γερμανικών ομολόγων (10ετούς διάρκειας) σε επίπεδα κάτω του 2,7%. Πάνω από αυτή την τιμή τα γερμανικά ομόλογα θεωρούνται πολύ ακριβά» σημειώνει σε χθεσινή ανακοίνωσή της η βρετανική τράπεζα RBS.
Ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η εκτίμηση της ίδιας τράπεζας ότι «όλα τα ομόλογα ευρωπαϊκών χωρών εκτός της Γερμανίας θεωρούνται κερδοσκοπικές τοποθετήσεις» που σημαίνει ότι αποδίδουν υψηλό κέρδος αλλά ενέχουν αντιστοίχως υψηλούς κινδύνους για τους αγοραστές τους. Η ομολογία της RBS αποκαλύπτει ότι για πολλούς από τους επενδυτές σχεδόν όλες οι χώρες της ευρωζώνης θεωρούνται υποψήφιες προς πτώχευση. Σενάριο προφανώς αβάσιμο με την κοινή λογική αλλά μάλλον πιθανό με βάση τον τρόπο που εκτιμούν την κατάσταση οι παράγοντες των αγορών.
Οι διαφωνίες των Ευρωπαίων
Την ίδια στιγμή που οι αγορές αναζητούν νέα «θηράματα» για να επιτεθούν, οι ευρωπαίοι ηγέτες αδυνατούν να αρθρώσουν κοινό λόγο και να λάβουν οριστικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση μιας κρίσης που καταφανώς πλέον δεν πλήττει επιλεκτικά αλλά συλλήβδην τις χώρες του ευρώ.
Η ισπανίδα υπουργός Οικονομικών Ελενα Σαλγάδο δήλωσε σε σημερινή της συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Cadena Ser ότι «δεν είναι λογικό να πλήττονται από την αστάθεια των αγορών χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία». Προχώρησε μάλιστα και σε έκκληση προς τους επενδυτές να αντιληφθούν ότι η χώρας της «θα κάνει τα πάντα για να εγγυηθεί τη σταθερότητα». Μάλλον όμως και η ίδια δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι στο στόχαστρο των διαχειριστών των hedge funds και των άλλων κερδοσκοπικών κεφαλαίων δεν βρίσκεται η Μαδρίτη ή η Ρώμη αλλά η αδυναμία του συνόλου των Ευρωπαίων (σχηματικά των Βρυξελλών) να αντιμετωπίσουν την κρίση συντονισμένα. Όπως δηλαδή απαιτεί η συμμετοχή σε μια νομισματική και οικονομική ένωση.
Τα τρία σενάρια για την Ελλάδα
Αντί αυτού οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης εξήλθαν χθες από μια «θυελλώδη συνεδρίαση» στις Βρυξέλλες, όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές τις οποίες επικαλούνται ξένα πρακτορεία, με εκφράζοντας διαφορετικές απόψεις. Στην πραγματικότητα τα τρία σενάρια που βρέθηκαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων παραμένουν ανοιχτά. Η γερμανική θέση είναι ότι η καταλληλότερη λύση είναι μια ανταλλαγή (swap) των ελληνικών ομολόγων με νέα μεγαλύτερης διάρκειας. Είναι όμως σαφές ότι αυτή η επιλογή ισοδυναμεί με «πιστωτικό γεγονός» για τους διεθνείς οίκους και ενέχει όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται μια πτώχευση μέλους της ευρωζώνης.
Η γαλλική πρόταση έχει απορριφθεί μεν αλλά δεν αποκλείεται να εφαρμοστεί μια παραλλαγή του σχεδίου «μετακύλισης του χρέους» (rollover) που πρότειναν γαλλικές τράπεζες. Η τρίτη επιλογή της επαναγοράς του ελληνικού χρέους από το ελληνικό δημόσιο με τη συνδρομή του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης προσκρούει στην επιμονή της γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ να μην επωμιστούν οι γερμανοί φορολογούμενοι το κόστος «διάσωσης» μιας άλλης χώρας. Θέση που μπορεί κάποιος να «δικαιολογήσει» ρίχνοντας μια ματιά στο διαρκώς μειούμενο κόστος δανεισμού της Γερμανίας.
Πηγη:tovima
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου