Μη βιώσιµο το δηµόσιο χρέος

Γιώργος Κύρτσος 

Ανεξάρτητα από την πολύ καλή προσπάθεια του πρωθυπουργού κ. Παπαδήµου και ορισµένων συνεργατών του, είναι φανερό ότι το χρέος του ελληνικού ∆ηµοσίου είναι µη βιώσιµο στο οικονοµικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Κοµµατική απροθυµία

Σε µια περίοδο κατά την οποία πρέπει να τρέξουμε για να προλάβουμε τις διαφαινόµενες αρνητικές οικονοµικές εξελίξεις, οι περισσότεροι πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής στέκονται εµπόδιο στην αναγκαία προσαρµογή.

Έχουν φτάσει στο σηµείο να επιχειρηµατολογούν κατά της µείωσης του µισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τοµέα, µε τις περισσότερες µικροµεσαίες επιχειρήσεις να προσφεύγουν σε απολύσεις ή ακόµη και να βάζουν λουκέτο,  επε ιδή δε ν  µπορούν  να σηκώσουν το µισθολογικό και µη µισθολογικό τους κόστος στα σηµερινά επίπεδα.

Επιχειρηµατολογούν επίσης κατά της µείωσης του αριθµού των δηµοσίων υπαλλήλων και του «ψαλιδίσµατος» των επικουρικών συντάξεων, ενώ ο κρατικός προϋπολογισµός αδυνατεί να καλύψει τη σχετική χρηµατοδότηση.

Οι εκπρόσωποι της Αριστεράς λένε σε όλα «όχι» για ιδεολογικούς, πολιτικούς λόγους. Οι περισσότεροι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ αποστασιοποιούνται από τη δύσκολη πολιτική που περιγράφει ο κ. Παπαδήµος σε µια δύσκολη προσπάθεια να διασωθούν εκλογικά.  Οι  εκπρόσωποι της Ν∆ δηµιουργούν ψεύτικες ελπίδες για τροποποίηση ή και  επαναδιαπραγµάτ ευση της πολιτικής που ακολουθείται για να διεκδικήσουν το καλύτερο δυνατό ε-
κλογικό αποτέλεσµα.

Εάν είχαµε µία σοβαρή πολιτική τάξη και εάν ο συνδικαλισµός και τα ΜΜΕ λειτουργούσαν στη χώρα µας µε διαφορε τ ι κό τρόπο,  θα προχωρούσαµε με δική μας πρωτοβουλία στις αναγκαίες περικοπές και στις επώδυνες διαρθρωτικές αλλαγές για να µπορέσουµε  στη συν έ χ ε ια να διαπραγµατευτούµε την καλύτερη χρηµατοδότηση της ελληνικής προσπάθειας και τη βελτίωση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Ελλάδας. Με την έλλειψη δυναµισµού που µας χαρακτηρίζει, αποµακρύνουµε χρονικά το αναγκαίο νέο ξεκίνηµα της ελληνικής οικονοµίας και κάνουµε το δηµόσιο χρέος µη βιώσιµο από οικονοµική άποψη.

Ευρωπαϊκή έρηµος

Το ελληνικό χρέος είναι µη βιώσιµο και επειδή δεν υπάρχει ευρωπαϊκή πολιτική βούληση για την αποτελεσµατική διαχείρισή του. Ο συνδυασµός της ανικανότητας της κυβέρνησης Παπανδρέου και της ισοπεδωτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης αύξησε το χρέος  του ε λ λην ι κού ∆ηµοσίου από 120% του ΑΕΠ το 2009 σε 160% του ΑΕΠ το 2012.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να υπερβεί τους καταστατικούς, πολιτικούς  περιορισµούς  που της έχουν επιβληθεί και να συµβάλει αποτελεσµατικά στη φθηνή χρηµατοδότηση του ελληνικού χρέους. Η Γερμανία και οι χώρες της Ευρωζώνης που στηρίζουν την πολιτική της- λειτουργεί σαν δηµοσιονοµικός, οικονοµικός οδοστρωτήρας, θεωρώντας ότι µπορεί να µετατρέψει την κρίση των υπερχρεωµένων της Ευρωζώνης σε δικό της ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και σε µέθοδο απόλυτης πολιτικής κυριαρχίας.

Το 2009 ήµασταν χρεοκοπηµένοι και το 2012 είµαστε περισσότερο χρεοκοπηµένοι. Μας επιβάλλουν παραλλαγές χρεοκοπίας, επιλεκτική, µερική, προσωρινή, µέχρι να µας οδηγήσουν µε τις πολιτικές επιλογές τους στην ανεξέλεγκτη και στην απόλυτη χρεοκοπία.

Χρειάζονται πολιτικές αλλαγές σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να αποτρέψουµε την αποσύνθεση της ελληνικής οικονοµίας, χωρίς να είναι βέβαιο ότι αυτές θα υπάρξουν τα αµέσως επόµενα χρόνια.

Κοινωνικός εµφύλιος

Η πολιτική που εφαρµόζεται διαλύει την κοινωνική συνοχή και εµποδίζει τη συσπείρωση για την αντιµετώπιση της οικονοµικής κρίσης. Οι πολιτικοί µας φροντίζουν τον εαυτό τους και τα κοµµατικά, συντεχνιακά «ρετιρέ», στέλνοντας το λογαριασµό της συνεχιζόμενης σπατάλης και της αδυναμίας προσαρµογής  στους  µη προνοµιούχους  συµπολίτες µας. Όσο µε γαλώνουν τα οικονοµικά προβλήµατα των πολλών, τόσο ανοίγει η όρεξη των λίγων που ελέγχουν το σύστημα για γρήγορες και µεγάλες αρπαχτές, προτού επέλθει η πλήρης κατάρρευση.

Στο όνοµα της απελευθέρωσης της ελληνικής οικονοµίας οργανώνονται απίθανες επιδροµές στο δηµόσιο ταµείο, κυρίως στον ενεργειακό και τον τραπεζικό τοµέα. Μόλις οι πολίτες αντιληφθούν ποιους πληρώνουν ή πρόκειται να πληρώσουν µε δεκάδες δισεκατοµµύρια ευρώ από το υστέρηµά τους, θα επέλθει πλήρης κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση. Για οικονοµικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς λόγους, το χρέος του ελληνικού ∆ηµοσίου είναι µη βιώσιµο.