Οταν οι δημοσιογράφοι συνδικαλίζονται..

Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ

Αν δεν το ξέρατε ο κλάδος των δημοσιογράφων στα αθηναϊκά ΜΜΕ (που είναι υπό τη στέγη της ΕΣΗΕΑ) κλήθηκε μετά από μια θορυβώδη και δύσκολη Γενική Συνέλευση να ψηφίσει στις 30 και 31 Ιανουαρίου ανάμεσα σε τρεις προτάσεις που είχαν διαμορφωθεί.

Επί συνόλου 2187 ψηφισάντων είχαμε 2054 έγκυρα. Από αυτά έλαβαν μια «μετριοπαθής» άποψη 897 ψήφους. Η πρόταση αυτή ζητούσε:

«Διαπραγμάτευση με τους εργοδότες, με προθεσμία 15ημέρου για την υπογραφή διετούς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, προσαρμοσμένης στις ανάγκες των εργαζομένων.

 Η διαπραγμάτευση θα αφορά αποκλειστικά στις αμοιβές, με πιθανή μεσοσταθμική μείωση, ταυτόχρονη προστασία των θεσμικών, με έμφαση στη διατήρηση του 13 ου και 14 ου μισθού».

Ακολούθησε με 809 ψήφους η «μετριοπαθής» αριστερή άποψη. Η πρόταση ζητούσε:

«Διαπραγμάτευση και υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης, με στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν οι προηγούμενες ΣΣΕ… διασφάλιση των θέσεων εργασίας και το πάγωμα των απολύσεων… επαναπρόσληψη όσων απολύθηκαν κατόπιν άρνησής τους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας… υπεράσπιση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων και των ανέργων… διοργάνωση για το σκοπό αυτό απεργιακό αγώνα διαρκείας σε συντονισμό με όλες τις Ενώσεις του Τύπου».


Τέλος ήρθε τρίτη με 389 ήρθε η «συνεπής» κομμουνιστική άποψη του «τιμημένου ΚΚΕ». Η πρόταση ζητούσε:
«Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις μισθών και επιδομάτων!
Κατάργηση κάθε μορφής ατομικής και επιχειρησιακής σύμβασης ή συμφωνίας… Κατοχύρωση της πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους. 
Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ…. 
Επίδομα ανεργίας όσο διαρκεί η ανεργία και να υπολογίζεται ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος…. 
Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανέργους και τις οικογένειές τους. 
Αναστολή πληρωμών των δανείων…. 
Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. 
Όριο συνταξιοδότησης 60 έτη για τους άντρες, 55 για τις γυναίκες».
Υπήρχαν ακόμα 110 λευκά και 23 άκυρα ψηφοδέλτια.


Με βάση τα παραπάνω αποτελέσματα δεν πάρθηκε καμία απόφαση μιας και η πλειοψηφούσα άποψη χρειάζονταν το 50% +1 των ψήφων. 


Με βάση τα αποτελέσματα βγαίνουν τρία συμπεράσματα:
(α) Απλώς πλειοψήφησε μια μάλλον περισσότερο πραγματιστική άποψη που κατανοούσε περισσότερο την οικονομική συγκυρία με ότι αυτό συνεπάγεται.


(β) Ακολούθησε η «αριστερή» πρόταση που εμπεριείχε λιγότερο πραγματισμό και περισσότερη «επαναστατική γυμναστική». Στην περίπτωση αυτή κάποιοι μετρήθηκαν και είδαν πως εξακολουθούν στους κινητοποιούμενους της εποχής να διατηρούν τις θέσεις και «μετερίζια» τους.


 (γ) Τέλος τρίτη ήρθε η άποψη του «τιμημένου». Και μόνο από αυτά που ζητά είναι προφανές πως οι άνθρωποι που την εκπροσωπούν είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας. Ζητούν κατώτατο μισθό νεοπροσλαμβανόμενου δημοσιογράφου 1.400 ευρώ! Και κατώτατη σύνταξη (ανεξαρτήτως χρόνων υπηρεσίας) 1.120 ευρώ! Σύνταξη στα 60 και στα 55  για άνδρες και γυναίκες! Και βεβαίως επίδομα ανεργίας αορίστου χρόνου!


Απίθανα πράγματα! Ουσιαστικά η πρόταση διέλυε τα ταμεία και τον κλάδο. Αλήθεια μπορούμε να μάθουμε τι μισθούς δίνει ο Ριζοσπάστης στους επαγγελματίες που εργάζονται εκεί; Μήπως οι εργαζόμενοι που δουλεύουν εκεί είναι νεαροί χομπίστες και δεν έχουν παιδιά και οικογένειες να θρέψουν; Αλήθεια γιατί η Τυποεκδοτική (που εκδίδει τον Ριζοσπάστη) ζήτησε να ενταχθεί στο άρθρο 99; Μήπως πτώχευσε λόγω των μισθών πείνας που έδινε; Αλήθεια γιατί πήγε «στράφι» η κοινωνική διαχείριση του κόμματος στα δικά του ΜΜΕ; Δυστυχώς για τους «συντρόφους» η προπαγάνδα και το ψέμα έχουν κοντά ποδάρια. Απόδειξη ότι παρά την επαγγελματική κινητοποίηση τους ξέμειναν τρίτοι, μακριά και καταϊδρωμένοι…


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Είναι πια καιρός οι εχέφρονες συνδικαλιστές να συνεργαστούν και να διαμορφώσουν μια πρόταση με γνώση της σημερινής δύσκολης συγκυρίας που περνά η χώρα και ο κλάδος. Και να προχωρήσουν σε μια πρόταση που να εκφράζει την συντριπτική πλειοψηφία και όχι τις ομάδες ενός επαγγελματικού χώρου που πραγματικά δοκιμάζεται.