Tου Ι. Κ. Πρετεντέρη
πηγη:tanea.gr
Για τον Βόλφγκανγκ
Σόιμπλε δεν διατηρώ αμφιβολίες. Η δημοκρατία ουδέποτε αποτέλεσε συστατικό
στοιχείο της πολιτικής ιδεολογίας μιας ορισμένης γερμανικής Δεξιάς - στην οποία
φαίνεται ότι και ο ίδιος ανήκει.
Γι' αυτούς καλό
είναι η δημοκρατία να υπάρχει, αλλά κι αν δεν υπάρχει, δεν χάθηκε ο κόσμος. Στη
ζωή υπάρχουν σοβαρότερα πράγματα.
Ευλόγως, λοιπόν,
στο μυαλό του Σόιμπλε λειτουργούν άλλες προτεραιότητες: να αποφύγουμε τις
περιττές φασαρίες.
Γιατί, ας πούμε,
να γίνονται εκλογές στην Ελλάδα, τη στιγμή που το ζητούμενο από τους Ελληνες
είναι να κόβουν μισθούς και συντάξεις.
Εύλογη απορία.
Αλλά για τον Σόιμπλε. Διότι αν έτσι σκέφτεται ο γερμανός υπουργός Οικονομικών,
δεν βλέπω πώς μπορεί να συμφωνούν μαζί του συμπολίτες μας αυθεντικών
δημοκρατικών πεποιθήσεων. Και οι οποίοι απλώς αναπαράγουν ανόητα το γερμανικό
επιχείρημα: τώρα έχουμε να ασχοληθούμε με σοβαρότερα ζητήματα από το να κάνουμε
εκλογές.
Η απάντηση στη
λογική αυτή είναι εξαιρετικά απλή.
Αν οι εκλογές
αποτελούν πολυτέλεια, τότε όντως έχουμε σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε.
Να ψηφιστούν
πεντέξι εφαρμοστικοί νόμοι, να εφαρμοστούν διάφορα μέτρα, να προχωρήσουν
μερικές διευθετήσεις και, κατά προτίμηση, να πάρει κι ο Παναθηναϊκός το
πρωτάθλημα. Μετά, βλέπουμε…
Αν, όμως, η
δημοκρατία αποτελεί την ουσία της πολιτικής μας οργάνωσης, τότε οι εκλογές δεν
είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση.
Πρώτα, λοιπόν,
κάνεις εκλογές και μετά προχωράς όλα τα σοβαρά πράγματα που χρειάζεται η χώρα
για να σωθεί. Διότι οι εκλογές δεν είναι πασατέμπος για να περνάμε την ώρα μας
όταν βαριόμαστε. Αλλά η προϋπόθεση για κάθε σοβαρό εθνικό σχέδιο.
Αυτά επί της
αρχής. Αλλά υπάρχει και μια πιο πρακτική άποψη.
Υπάρχει κανείς
σοβαρός άνθρωπος που πιστεύει ότι η σημερινή Βουλή με τη σημερινή κατάσταση των
κομμάτων που την αποτελούν μπορεί να κάνει το παραμικρό από αυτά που χρειάζεται
ο τόπος;
Ή, για να το πω
πιο απλά.
Υπάρχει κανείς που
πιστεύει ότι η Βουλή που εξελέγη το 2009 έχει ακόμη πολιτικά αποθέματα για να
διεκπεραιώσει την πιο στοιχειώδη κοινοβουλευτική διαδικασία;
Η απάντηση είναι
αυτονόητη. Μόνο ανεγκέφαλοι δεν αντιλαμβάνονται ότι το πολιτικό σύστημα έχει
φτάσει (αν δεν έχει ξεπεράσει...) τα όριά του και ότι στο σύνολό του
αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα νομιμοποίησης.
Οτι τα πράγματα,
δηλαδή, δεν είναι business as usual: να βρούμε μερικούς καλούς υπουργούς να
κάνουν τη δουλειά τους.
Οτι αυτό το
πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω ή μακριά από τον λαϊκό παράγοντα όπως
αυτός εκφράζεται στην κάλπη.
Αρα, ότι οι
εκλογές δεν είναι ούτε πολυτέλεια, ούτε επιλογή. Είναι επείγουσα και ίσως
οδυνηρή ανάγκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου