Μέχρι εδώ ήταν!

του Μιχάλη Στεφάνου

Το καλοκαίρι διαλύθηκε. Μετά άρχισε να φτιάχνει ένα (για πολλούς) υποτυπώδες ρόστερ που θα γινόταν παιχνιδάκι στα χέρια των αντιπάλων του, που θα αποκλειόταν από την πρώτη φάση της ευρωλίγκα και θα έχανε από τις μισές ομάδες της Α1. Δικά «μας» και δικά «σας» λόγια είναι αυτά.

Με μια δεύτερη ματιά, φάνηκε κάποια προοπτική για το… πολύ μακρινό μέλλον. Αρκετοί νεαροί παίκτες μαζεμένοι που ίσως μετά από μερικά χρόνια θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να διεκδικήσουν κάτι καλό. Τρέχα γύρευε δηλαδή…

Η σεζόν ξεκίνησε με πολλά σκαμπανεβάσματα. Αγχωτικές νίκες, αρκετές ήττες και το ΣΕΦ να θυμίζει πίνακα νεκρής φύσης. Χαμένο (σχετικά εύκολα) το ντέρμπι του ΟΑΚΑ, και τελικά δύσκολη πρόκριση στο ΤΟΡ 16 με τις πρώτες καλές εμφανίσεις στο φινάλε της πρώτης φάσης.

Ντόρσεϊ και Λο αντικατέστησαν τους Χάουαρντ και Λούκας, ο Σλούκας άρχισε να παίρνει χρόνο συμμετοχής, αλλά βλέποντας τον νέο όμιλο με την ΤΣΣΚΑ και τις δύο φιλόδοξες και νεόπλουτες τουρκικές ομάδες, ελάχιστοι έδωσαν περισσότερες από… ελάχιστες ελπίδες πρόκρισης. Εν τω μεταξύ, όμως, τα πρώτα δειλά χαμόγελα είχαν ήδη εμφανιστεί και στο ΣΕΦ, εκτός από τους… συγγενείς, άρχισαν να κατηφορίζουν και οι φίλοι…

Μάχη και ήττα από την ΤΣΣΚΑ, μάχη και ήττα από την Γαλατά και η Εφές ήταν έτοιμη να βάλει την ταφόπλακα. Συγκαταβατικά σχόλια του στυλ «καλή και νεανική ομάδα, αλλά με περιορισμένες δυνατότητες, ίσως από του χρόνου» κλπ. Το ποτάμι, όμως, είχε αρχίσει να φουσκώνει. Πρώτος την πλήρωσε ο Σαρίτσα με δύο σβουριχτές σφαλιάρες σε Φάληρο και Πόλη. Ακολούθησε ο Ομπράντοβιτς, που μέσα σε μια νύχτα ξέχασε και την άνεση και την ανωτερότητα και το χαϊλίκι του κι άρχισε να παραμιλάει για… Γκόντες και αντιαθλητικά.

Διπλό στη Ρόδο και… ξαφνικά η ομαδούλα της σειράς είχε καπαρώσει την πρωτιά της Α1 και είχε βρεθεί μια ανάσα από τα πλέι όφ της Ευρωλίγκα. Ποιος να το πίστευε! Ο κόσμος γέμισε προσδοκίες, άρχισε να γουστάρει τον «υγιή» και «ελληνικό» Ολυμπιακό, και οι ειδικοί έκαναν λόγο για την πολλαπλή υπέρβαση των παιδιών του Ίβκοβιτς.

Μέχρι εδώ ήταν! Το παιχνίδι με την Γαλατά στο ΣΕΦ έφερε την πρώτη αλλαγή …level του νέου Ολυμπιακού. Θα ακολουθήσουν κι άλλες. Το θέμα είναι ότι πλέον πάνε περίπατο και τα θαύματα και τα απίστευτα και οι υπερβάσεις. Οι ερυθρόλευκοι θεωρούνται και είναι μια εκ των κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης, που θα διεκδικήσει στα ίσα την είσοδό της στο φάιναλ φόρ και τους εγχώριους τίτλους κόντρα σε έναν σπουδαίο αντίπαλο. Άγνωστο αν τελικά τα καταφέρει.

Για όσους δεν το πρόσεξαν, ο Ντούντα έδωσε πρώτος το σύνθημα για το πέρασμα του Ολυμπιακού στο επόμενο επίπεδο, αφήνοντας σύξυλους τους δημοσιογράφους με τις δηλώσεις του αμέσως μετά το ματς τους Τούρκους. «Ποιος σας είπε ότι θεωρώ την ομάδα μου αουτσάιντερ στη σειρά με τη Σιένα; Αυτή η λέξη είναι πολύ βαριά και μην προσπαθείτε να την βάλετε στο στόμα μου», τόνισε με πολύ νόημα!

Για όσους πάλι δεν κατάλαβαν, μέσα σε ενάμιση μήνα τα …άπιαστα όνειρα και τα απίθανα έγιναν αντικειμενικοί στόχοι για τον Ολυμπιακό. Θα μπορούσε ο Ντούντα να στρογγυλοκαθίσει πάνω στην επιτυχία της πρόκρισης στους «8», την οποία κανείς δεν περίμενε και να εισπράξει τα εύσημα. Εκείνος, όμως, έχει ήδη ανοίξει πανιά για το επόμενο ταξίδι. Έδειξε ανικανοποίητος για το γεγονός ότι το παιχνίδι δεν έληξε με 15-20 διαφορά, όπως έπρεπε και «αμφισβήτησε» με το καλημέρα τον τίτλο του φαβορί που όντως έχει η Σιένα.

Στο αγωνιστικό κομμάτι ο Ολυμπιακός τα έκανε σχεδόν όλα σωστά, αλλά αυτός ο δαίμονας που λέγεται Οκτάι Μαχμούτι κατάφερε να υπνωτίσει όλο το ΣΕΦ με τη ζώνη τον τόσο παγωμένο ρυθμό. 

Χωρίς πολλά όπλα στη διάθεσή του και με τον Γκόρντον να αποχωρεί τραυματίας, κατάφερε να κρατήσει επαφή με το σκορ σχεδόν ως το τέλος. Είναι καλός προπονητής ο Τούρκος και αυτό θα φανεί στη συνέχεια της καριέρας του.

Επειδή όμως δεν γινόταν να έχει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, η τακτική που χρησιμοποίησε έδωσε τον Σπανούλη τη δυνατότητα να ανασάνει και να μας θυμίσει πόσο μεγάλος παίκτης είναι. Διότι όταν ο Κill Bill έχει μπροστά του μια σχετικά ουδέτερη άμυνα και όχι δύο και τρία «λυσσασμένα σκυλιά» να τον κυνηγάνε, σκοτώνει και δεν πληρώνει…

Σπουδαία εμφάνιση από τον Λο, που σιγά σιγά δικαιώνει τις προσδοκίες μας, αλλά και από τον Πρίντεζη, που διάβασε σωστά τη ζώνη και κινήθηκε άψογα στο λόου ποστ. Ο Ντόρσεϊ έκανε πάρτι όσο υπήρχε δυνατότητα για πικ εν ρολ, ενώ στην άμυνα ήταν και πάλι απροσπέλαστος.

Από εδώ και πέρα τα πράγματα γίνονται πραγματικά δύσκολα παντού. Στον τελικό κυπέλλου θα εμφανιστεί ένας Παναθηναϊκός με ισχυρό κίνητρο, ενώ και η Σιένα θα έχει τον πρώτο λόγο στη προημιτελική σειρά που θα ακολουθήσει . Με τη διαφορά, ότι ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζεται πια με σεβασμό και ως υπολογίσιμή δύναμη από κάθε αντίπαλο.

Το πόσο μακριά θα φτάσει δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι η φορεσιά του Δαυίδ δεν του χωράει…

πηγή: katimagiko.gr